ارتباط بین تیروئید کم کار درمان نشده و اختلال نعوظ

تیروئید کم‌کار (هیپوتیروئیدیسم) درمان نشده می‌تواند تأثیرات منفی بر عملکرد جنسی مردان داشته باشد و با اختلال نعوظ ارتباط دارد. تیروئید کم‌کار باعث کاهش سطح هورمون‌های تیروئیدی می‌شود که این هورمون‌ها نقش مهمی در تنظیم متابولیسم بدن دارند. کاهش هورمون‌های تیروئیدی می‌تواند به اختلال در تولید هورمون‌های جنسی، کاهش جریان خون به اندام‌های تناسلی و کاهش میل جنسی منجر شود. در نتیجه، مردانی که به تیروئید کم‌کار مبتلا هستند و درمان مناسبی دریافت نمی‌کنند، ممکن است با مشکلاتی مانند اختلال نعوظ روبرو شوند. درمان مناسب تیروئید کم‌کار می‌تواند به بهبود این مشکلات کمک کند.

اختلال نعوظ (ED) ناتوانی در ایجاد یا حفظ نعوظ به اندازه کافی برای داشتن رابطه جنسی مهم است. دلایل مختلفی وجود دارد که ممکن است شامل شرایطی باشد که بر عروق خونی شما تأثیر می گذارد، شرایط عصبی، شرایط سلامت روان و صدمات. یک پزشک می تواند اختلال نعوظ را تشخیص داده و درمان کند.

شایع ترین نوع اختلال نعوظ بر رگ های خونی ای تأثیر می گذارد که خون را به بافت نعوظ شما می رسانند.

اختلال نعوظ بر توانایی بدن برای پر کردن بافت نعوظ با خون تأثیر می گذارد.

اختلال نعوظ چیست؟

اختلال نعوظ (ED) نوعی اختلال آلت تناسلی است. این بر توانایی برای ایجاد و حفظ نعوظ به اندازه کافی برای مقاربت جنسی تأثیر می گذارد.

احساسات شما نقش مهمی در ایجاد و حفظ نعوظ دارند. احساس آرامش، اعتماد به نفس و برانگیختگی ضروری است. اما گاهی اوقات مشکلات نعوظ طبیعی است. اگر احساس عصبی، مضطرب، ناامیدی یا خستگی داشته باشید، مشکلات نعوظ ممکن است رخ دهد. نوشیدن الکل و یا استفاده از مواد نیز می تواند تاثیر داشته باشد. همچنین می تواند ناشی از شرایط دیگر یا به عنوان یک عارضه جانبی برخی داروها یا درمان های سرطان باشد.

اگر در ایجاد یا حفظ نعوظ مشکل دارید، بهتر است با یک پزشک صحبت کنید.

در بسیاری از موارد، ED می تواند اولین علامت یک مشکل زمینه ای دیگر، از جمله بیماری قلبی باشد. اگر مشکلی در نعوظ و حفظ آن دارید، مهم است که با پزشک صحبت کنید.

نام های دیگر برای اختلال نعوظ عبارتند از:

• ناتوانی جنسی
• اختلال عملکرد نعوظ

انواع اختلال نعوظ چیست؟

پزشکان ED را به چند دسته تقسیم می کنند:

• اختلال نعوظ عروقی. ED عروقی شامل عللی است که بر رگ‌های خونی تأثیر می‌گذارد که خون را به بافت‌های آلت تناسلی‌تان می‌فرستد که اجازه می‌دهد نعوظ داشته باشید و آن را حفظ کنید، یا دریچه‌های آلت تناسلی که معمولاً خون را در داخل خود نگه می‌دارند. ED عروقی رایج ترین نوع ED است.
• اختلال نعوظ نوروژنیک. نوروژنیک ED در نتیجه مشکلات عصبی رخ می دهد، که از ارسال سیگنال از مغز به آلت تناسلی برای ایجاد نعوظ جلوگیری می کند. این می تواند به دلیل تروما، جراحی لگن، پرتودرمانی یا شرایط عصبی مانند سکته مغزی، تنگی نخاع و ام اس (MS) اتفاق بیفتد.
• اختلال نعوظ هورمونی. ED هورمونی به ED اشاره دارد که در نتیجه کمبود تستوسترون یا در برخی موارد در نتیجه مشکلات تیروئید اتفاق می افتد.
• اختلال نعوظ روانی. ED روان‌زا شامل شرایط روان‌شناختی (شرایطی که بر افکار، احساسات یا رفتار شما تأثیر می‌گذارد) است که می‌تواند باعث ED شود.

اختلال نعوظ چقدر شایع است؟

اختلال نعوظ شایع‌ترین وضعیت مرتبط با جنسیت است که مردان و افرادی که در بدو تولد مرد هستند (AMAB) به ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی گزارش می‌دهند، به‌ویژه با افزایش سن و سایر مشکلات سلامتی.

سن معمول برای اختلال نعوظ چقدر است؟

ارائه دهندگان و محققان پزشکی تخمین می زنند که اختلال نعوظ بیش از ۵۰ درصد از مردانی را که در سنین ۴۰ تا ۷۰ سالگی هستند، تحت تاثیر قرار می دهد.

علائم و علل

علائم اختلال نعوظ چیست؟

علائم اختلال نعوظ عبارتند از:

• فقط گاهی می توانید قبل از رابطه جنسی نعوظ داشته باشید.
• توانایی داشتن نعوظ قبل از رابطه جنسی اما عدم توانایی در حفظ آن در طول رابطه جنسی.
• ناتوانی کامل در نعوظ
• نیاز به تحریک زیاد برای حفظ نعوظ.

چه چیزی باعث اختلال نعوظ می شود؟

علل احتمالی بسیاری برای ED وجود دارد، از جمله شرایطی که بر شما تأثیر می گذارد:

• سیستم گردش خون. سیستم گردش خون شامل رگ های خونی است که خون را در سراسر بدن حمل می کنند. آلت تناسلی برای نعوظ و حفظ نعوظ به جریان خون کافی نیاز دارد. آلت تناسلی همچنین به مجموعه ای از دریچه ها متکی است که وقتی پر از خون می شود بسته می شود، در برخی موارد، این دریچه ها آنطور که باید کار نمی کنند.
• سیستم عصبی. سیستم عصبی شما شامل مغز، نخاع و اعصاب می شود. آنها با هم کار می کنند تا تکانه های الکتریکی را ارسال کنند که به حرکت و احساس بدن کمک می کند، از جمله آلت تناسلی.
• سیستم غدد درون ریز. سیستم غدد درون ریز شامل غده هایی است که هورمون ها را ایجاد و آزاد می کنند. هورمون ها به بدن کمک می کنند تا عملکردهای خاصی را انجام دهد. تستوسترون ممکن است به باز کردن (گشادی عروق) عروق خونی شما کمک کند، که به جریان خون به آلت تناسلی کمک می کند.

عوامل ممکن است عبارتند از:

شرایط یا بیماری های خاص

• دیابت و نوروپاتی مرتبط با دیابت
• فشار خون بالا
• کلسترول بالا (هیپرلیپیدمی)
• بیماری عروقی
• بیماری مزمن کلیه
• آترواسکلروز
• بیماری پیرونی
• تستوسترون پایین (کمبود تستوسترون)
• سکته
• صرع

صدمات (تروما) به آلت تناسلی و نواحی اطراف آن نیز می تواند باعث ED شود. آنها عبارتند از:

• شکستگی آلت تناسلی
• آسیب به استخوان های لگن (استخوان خاجی و دنبالچه)، مثانه، پروستات و نخاع.
• جراحی لگن، از جمله جراحی سرطان پروستات، کولون یا مثانه.
• پرتو درمانی.

داروهای خاص

اختلال نعوظ یکی از عوارض جانبی رایج بسیاری از داروهای تجویزی است. داروهای رایجی که ED را به عنوان یک عارضه جانبی بالقوه ذکر می کنند عبارتند از:

• داروهای ضد افسردگی
• داروهای ضد اضطراب (ضد اضطراب)
• داروهای فشار خون
• دیورتیک ها
• آنتی هیستامین ها
• داروهای شیمی درمانی .
• داروهای بیماری پارکینسون
• داروهای سرطان پروستات
• داروهای ضد آریتمی
• آرام بخش ها
• شل کننده های عضلانی
• داروهای ضد تشنج

مواد دیگر

موادی که پتانسیل اعتیاد دارند ممکن است باعث ED شوند، از جمله:

• الکل
• آمفتامین ها
• باربیتورات ها
• کوکائین
• ماری جوانا
• متادون
• نیکوتین
• مواد افیونی

این مواد می توانند بر سیستم عصبی مرکزی شما تأثیر بگذارند و آنها را سرکوب کنند. آنها همچنین می توانند آسیب شدیدی به رگ های خونی وارد کنند که ممکن است منجر به اختلال نعوظ دائمی شود.

شرایط روانی و یا احساسی

• افسردگی
• اضطراب
• استرس
• ترس از رابطه جنسی یا صمیمیت (ژنوفوبیا)
• عزت نفس پایین

علت اصلی اختلال نعوظ چیست؟

شرایطی که بر توانایی بدن شما برای رساندن خون به آلت تناسلی تأثیر می گذارد، شایع ترین علت ED هستند.

اختلال نعوظ چه کسانی را تحت تاثیر قرار می دهد؟

اگر:

• ۴۰ سال به بالا باشند.
• دیابت داشته باشند.
• شاخص توده بدنی (BMI) بالای ۲۵ داشته باشند.
• افسردگی داشته باشند.
• از نظر بدنی غیر فعال هستند.
• دود.

تشخیص و آزمایشات

اختلال نعوظ چگونه تشخیص داده می شود؟

پزشک می تواند ED را تشخیص داده و علت آن را تعیین کند. آنها سابقه پزشکی شما را بررسی می کنند و یک معاینه فیزیکی انجام می دهند. آنها همچنین از شما سوالاتی در مورد سابقه شخصی و جنسی شما خواهند پرسید. این سوالات ممکن است باعث شود شما احساس خجالت یا ناراحتی کنید. اما مهم است که با پزشک صادق باشید تا به سرعت علت را مشخص کند. سوالات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• آیا در حال حاضر دارویی از جمله داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه، مکمل های گیاهی، مکمل های غذایی و داروهای غیرپزشکی مصرف می کنید؟
• آیا یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی تا به حال شما را مبتلا به افسردگی یا اضطراب تشخیص داده است؟
• آیا اغلب احساس استرس می کنید؟
• آیا با مشکلاتی در رابطه روبرو هستید؟
• هر چند وقت یک بار می توانید نعوظ داشته باشید؟
• نعوظ شما چقدر سخت است؟
• چه مدت می توانید نعوظ را حفظ کنید؟
• آیا نعوظ خود را از دست می دهید زیرا زودتر از آنچه می خواهید انزال می کنید؟
• اولین بار چه زمانی متوجه علائم اختلال نعوظ شدید؟
• وقتی اولین بار علائم اختلال نعوظ را داشتید دقیقا چه اتفاقی افتاد؟
• آیا نعوظ را در شب یا صبح تجربه کرده اید یا داشته اید؟
• به طور مرتب در چه موقعیت های جنسی قرار می گیرید؟

همچنین ممکن است پزشک از شما بخواهد که با شریک جنسی خود صحبت کنید. شریک زندگی شما ممکن است بتواند بینش بیشتری در مورد علل بالقوه ارائه دهد.

پزشک ممکن است آزمایش هایی را برای تأیید تشخیص و تعیین علت ED شما تجویز کند.

برای تشخیص اختلال نعوظ چه آزمایشاتی انجام می شود؟

این بستگی به این دارد که پزشک شما مشکوک به ایجاد اختلال نعوظ است. پزشک شما ممکن است سفارش دهد:

• آزمایش خون
• شمارش کامل خون (CBC)
• پنل لیپید
• تست های عملکرد کبد
• تست های عملکرد کلیه
• آزمایشات تیروئید
• تست تستوسترون
• آزمایش ادرار (آزمایش ادرار)
• سونوگرافی داپلر آلت تناسلی
• تست هایی که اندازه گیری می کنند که آیا اعصاب آلت تناسلی شما به ارتعاشات پاسخ می دهند (بیوتزیومتری آلت تناسلی)
• داروهایی که به طور موقت آلت تناسلی شما را نعوظ می کنند (تزریق وازواکتیو)
• آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی (MRA)

قبل از آزمایش، پزشک توضیح می‌دهد که چه چیزی با یک آزمایش مرتبط است و به سؤالات شما پاسخ می‌دهد. اگر احساس راحتی نمی کنید، می توانید تصمیم بگیرید که آزمایش را در هر زمانی انجام ندهید.

مدیریت و درمان

بهترین راه برای رفع اختلال نعوظ چیست؟

اولین قدم در درمان اختلال نعوظ، شناسایی علت زمینه ای است. یک پزشک به تعیین بهترین درمان برای شما کمک می کند. گزینه های درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• ورزش قلبی عروقی. ورزش شدید قلبی عروقی برای حداقل ۴۵ دقیقه سه بار در هفته ممکن است به معکوس کردن برخی از موارد ED خفیف کمک کند. تمرینات قلبی عروقی ممکن است شامل پیاده روی سریع، دویدن، شنا، دوچرخه سواری و طناب زدن باشد.
• ترک سیگار. برای مردان مبتلا به ED خفیف، ترک سیگار می تواند پس از چند ماه منجر به بهبودی شود.
• صحبت با یک درمانگر جنسی
• داروهای خوراکی که به افزایش جریان خون در آلت تناسلی شما کمک می کنند، از جمله سیلدنافیل (Viagra®)، واردنافیل (Levitra®)، تادالافیل (Cialis®) یا آوانافیل (Stendra®). داروهای خوراکی در عرض یک ساعت شروع به کار می کنند.
• درمان با امواج شوک متمرکز با شدت کم آلت تناسلی (LiSWT). این درمان غیرتهاجمی با استفاده از امواج صوتی جریان خون را بهبود می بخشد. ممکن است دو ماه طول بکشد تا شاهد بهبود باشیم.
• داروهایی که برای ایجاد نعوظ مستقیماً به آلت تناسلی خود تزریق می کنید، از جمله آلپروستادیل (Caverject®)، پاپاورین (Papacon®)، فنتولامین (Regitine®) یا ترکیبی از چندین دارو. داروهای تزریقی در عرض ۱۰ دقیقه شروع به کار می کنند.
• دستگاه انقباض وکیوم (پمپ آلت تناسلی). پمپ های آلت تناسلی تقریباً بلافاصله شروع به کار می کنند.
• درمان جایگزینی تستوسترون که به صورت ژل، تزریقی، پچ و پلت موجود است. درمان جایگزینی تستوسترون در عرض چهار هفته شروع به کار می کند.
• روش کاشت آلت تناسلی. کاشت آلت تناسلی روشی است که در آن جراح دستگاهی را در آلت تناسلی شما قرار می دهد تا آن را سفت کند. این دستگاه بر حس، ادرار کردن یا ارگاسم تأثیر نمی گذارد.

آیا ED به خودی خود از بین می رود؟

بدون تغییر در شیوه زندگی یا نوعی درمان، ED به خودی خود از بین نخواهد رفت.

پیشگیری

آیا می توان از ED جلوگیری کرد؟

برخی تغییرات سبک زندگی می تواند به کاهش خطر ابتلا به اختلال نعوظ کمک کند، از جمله:

• کاهش کلسترول
• فعالیت بدنی بیشتر، به ویژه انجام تمرینات قلبی عروقی مانند دویدن، آهسته دویدن یا دوچرخه سواری
• حفظ وزن سالم
• خواب با کیفیت بالا
• خوردن غذاهای سالم با چربی های اشباع کم مانند میوه ها، سبزیجات و غلات کامل
• ترک سیگار
• کاهش یا توقف نوشیدن

چشم انداز / پیش آگهی

در صورت داشتن اختلال نعوظ چه انتظاری می توانم داشته باشم؟

چشم انداز ED خوب است و یک وضعیت بسیار قابل درمان است. اگرچه درمان هایی برای برخی از علل ED وجود ندارد، بسیاری از گزینه های درمانی می توانند به شما کمک کنند نعوظ را به اندازه کافی سخت برای مقاربت جنسی داشته باشید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟

اگر مشکوک به اختلال نعوظ هستید با یک پزشک مراقبت های اولیه یا یک اورولوژیست صحبت کنید. آنها می توانند به تشخیص ED، شناسایی علت آن و توصیه بهترین گزینه درمانی برای شما کمک کنند. متخصص اورولوژی یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی است که در تشخیص و درمان بیماری هایی که بر سیستم تولید مثل و سیستم ادراری شما تأثیر می گذارد، تخصص دارد.

چه زمانی باید به اورژانس مراجعه کنم؟

اگر برای اختلال نعوظ دارو مصرف می کنید و نعوظ دردناکی دارید که بیش از دو تا چهار ساعت طول می کشد، به نزدیکترین اورژانس خود مراجعه کنید. این ممکن است نشانه ای از پریاپیسم باشد که بدون درمان می تواند باعث آسیب دائمی به آلت تناسلی شما شود.

چه سوالاتی باید از یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی بپرسم؟

• آیا داشتن اختلال نعوظ طبیعی است؟
• چگونه می دانید که من اختلال نعوظ دارم؟
• چه چیزی باعث اختلال نعوظ من می شود؟
• چه گزینه درمانی ED را توصیه می کنید؟
• آیا اختلال نعوظ می تواند شرایط دیگری را ایجاد کند که بر سلامت جنسی من تأثیر بگذارد؟
• آیا در صورت داشتن ED ​​همچنان می توانم به ارگاسم برسم؟
• آیا می توانید یک درمانگر جنسی را معرفی کنید؟
• آیا می توانید یک گروه حمایتی برای افرادی که اختلال نعوظ دارند توصیه کنید؟
• آیا من کاندید عمل کاشت آلت تناسلی هستم؟

سوالات متداول اضافی

وقتی نمی توانید نعوظ داشته باشید چه احساسی دارید؟

اختلال نعوظ می تواند باعث شود شما احساسات مختلفی را احساس کنید. ممکن است احساس خجالت، ناامیدی، گناه، شرم، عصبانیت داشته باشید. این می تواند منجر به احساسات طولانی مدت جدی تری مانند اضطراب و افسردگی شود. اما لازم نیست با این احساسات زندگی کنید. ED رایج است و ارزش شما را به عنوان یک شخص منعکس نمی کند. پزشکان به شما کمک می کنند.

اگر همسرم اختلال نعوظ داشته باشد چه کنم؟

اختلال نعوظ برای بسیاری از افراد موضوع حساسی است. نکات زیر می تواند به شما در حمایت از همسرتان در صورت داشتن اختلال نعوظ کمک کند:

• ارتباط باز را تشویق کنید. به همسرتان بگویید که به احساسات و رفاه او اهمیت می دهید. زمان های مناسبی را برای صحبت با شریک زندگی خود پیدا کنید که باعث شود او احساس آسیب پذیری نکند.
• به همسرتان یادآوری کنید که او تنها نیست. ED رایج است و درمان اش نیز در دسترس است. درمانگران و گروه های حمایتی می توانند به شریک زندگی شما کمک کنند تا احساسات خود را پردازش کند.
• عادات سالم را تشویق کنید. بر فواید ورزش منظم، غذاهای سالم و کاهش مصرف موادی که ممکن است باعث ED شود تمرکز کنید.
• مطلع شوید. اگر اطلاعات دقیق و به روزی در مورد اختلال نعوظ و گزینه های درمانی آن داشته باشید، شریک زندگی شما احساس حمایت خواهد کرد.
• پیشنهاد دهید با شریک زندگی خود به قرار ملاقات آنها بروید. می‌توانید به همسرتان کمک کنید سؤالات خود را بپرسد، یادداشت‌برداری کند و اطلاعات را به یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی منتقل کند که می‌تواند به او در تشخیص کمک کند. اگر ترجیح می دهند به تنهایی با پزشک ملاقات کنند، به حریم خصوصی آنها احترام بگذارید.
• احساسات خود را به روش های دیگر بیان کنید. رابطه جنسی تنها راه افزایش صمیمیت بین شرکا نیست. می‌توانید از طریق تماس فیزیکی مانند گرفتن دست‌ها یا مالش‌های پشت، گذراندن وقت با او، بوسیدن، نوشتن یادداشت، صبور بودن و شنونده خوبی بودن، به همسرتان نشان دهید که به او اهمیت می‌دهید.

یادداشتی از تیراد

اختلال نعوظ (ED) شایع است، به خصوص با افزایش سن. این می تواند باعث خجالت، عزت نفس پایین و سایر شرایط روانی جدی تر شود. اما نباید از داشتن ED ​​شرم کنید یا خجالت بکشید. احتمالا بدن تان دارد می گوید چیزی درست نیست (شاید مشکلات تیروئیدی) به فکر چکاپ و درمان باش. مهم است که با پزشک در مورد علائم و چگونگی تأثیر آنها بر کیفیت زندگی صحبت کنید. آنها می توانند ED را تشخیص دهند، علت آن را تعیین کنند و مناسب ترین درمان را برای شما توصیه کنند.