مشکلات تیروئید و فیبرومیالژیا

یک نمونه واقعی خارجی از مشکلات تیروئید و فیبرومیالژیا

تارین یک عکاس ۲۷ ساله بود که برای کمک به فیبرومیالژیا به دیدن من آمد. فیبرومیالژیا در چنین دختران جوانی شایع نیست، اما تارین سابقه‌طولانی مشکلات سیستم‌ایمنی داشت و فیبرومیالژیا در چنین افرادی شایع است.

فیبرومیالژیا می‌تواند یک بیماری پیچیده باشد که توسط ترکیبی از عوامل ایمنی و هورمونی ایجاد می‌شود.

تارین درد قابل توجهی را در گردن، شانه‌ها و بازوهای خود تجربه می‌کرد که گاهی کار عکاسی او را دشوار می‌نمود. او سابقه بیماری تیروئید داشت و در سن ۲۲ سالگی به بیماری گریوز مبتلا شده بود.

بیماری گریوز در زنان جوان نسبتاً شایع است و ما آن را در کلینیک‌های خود به طور فزاینده‌ای مشاهده می‌کنیم. بیماری گریوز توسط پزشک تارین به روش مرسوم و عمومی درمان شده بود. به او داروی کاربی‌مازول برای جلوگیری از تولید هورمون تیروئید و یک مسدودکننده بتا برای کاهش ضربان قلب سریع او تجویز شد.

بیماری گریوز چیست؟

بیماری گریوز یک بیماری خودایمنی است و هیچ یک از این داروها به اختلال عملکرد سیستم ایمنی زمینه‌ای که باعث این بیماری شده است، توجه نمی‌کنند.

با این وجود، تارین خوش شانس بود و بیماری گریوز خود به خود برطرف شد. او در زمان تشخیص، استرس قابل توجهی را تجربه می‌کرد و معتقد بود که ضربه‌عاطفی باعث بیماری گریوز می‌شود.

این فرضیه احتمالا درست بود.

با این حال، درمان‌نکردن بیماری خودایمنی زمینه‌ای به این معنی بود که تارین مستعد ابتلا به مشکلات جدید سیستم‌ایمنی بود. من معتقدم به همین دلیل است که او به فیبرومیالژیا مبتلا شد.

تارین در آب و هوای سرد زندگی می‌کرد و فیبرومیالژی، همیشه در هوای سرد بسیاربدتر عمل می‌کند. او در حالی که اطرافیانش راحت بودند، احساس سرمای بیش از حد می‌کرد و همیشه دست و پاهایش سرد بود. تارین از اضطراب بسیار قابل‌توجهی رنج می‌برد. او تجربه خواب‌های ناآرام را داشت که تکان‌های شدید می‌خورد و شب‌ها دندان‌هایش را به هم می‌سایید. دندانپزشک او یک محافظ شبانه را برای حفاظت از سلامت دندان‌هایش در هنگام خواب توصیه کرد، اما این محافظ گران بود و او می‌خواست بداند آیا هیچ درمان طبیعی وجود دارد که بتواند به او کمک کند، احساس آرامش بیشتری کند.

تارین رژیم غذایی فوق‌العاده‌ای نداشت. کار او شامل ساعات عجیب و غریب و سفرهای بسیارزیاد بود. این بدان معنی بود که او اغلب برای وعده‌های غذایی به غذاهای مناسب از نوع میان‌وعده تکیه می‌کرد. او برای صبحانه نان تست با کره بادام‌زمینی می‌خورد و اغلب فقط برای ناهار پنیر و کراکر می‌آورد و با یک سیب می‌خورد. شام بیشتر شب‌ها سالم بود و حاوی نوعی پروتئین و سبزیجات بود. تارین به اندازه کافی سبزیجات نمی‌خورد. او مقدار زیادی گلوتن و محصولات‌لبنی می‌خورد، من به او توضیح دادم که چگونه این غذاها می‌توانند به طور قابل‌توجهی التهاب را در بدن او افزایش دهند. این بدان معنی بود که او بیشتر از درد زیاد، رنج می‌برد. گلوتن همچنین محرک بزرگ بیماری خودایمنی تیروئید در افراد مستعد ژنتیکی است. تارین زمانی که خسته و استرس داشت میل شدید به قند داشت و می‌دانست که فیبرومیالژیا را بدتر می‌کند.

توصیه پزشک غدد برای درمان فیبرومیالژیا

از تارین خواستم دستورالعمل‌های غذاخوردن را در فصل ۱۰ کتابم که حل‌شدن مشکلات تیروئیدی است، دنبال کند. حتی اگر او دیگر بیماری گریوز را نداشت، اختلال اولیه سیستم‌ایمنی هنوز در بدنش وجود داشت. او همچنین در معرض خطر فعال‌شدن مجدد بیماری گریوز یا ایجاد غده‌تیروئید ضعیف (تیروئیدیت هاشیموتو) بود. برنامه‌غذایی  پیشنهادی به او، یک رژیم‌غذایی بدون گلوتن و لبنیات است.

من برای او  آزمایش‌خون تجویز کردم و از اینکه دیدم تارین به میزان قابل‌توجهی کمبود ویتامین دی دارد، تعجب نکردم. سطح ناکافی ویتامین D در خون فرد را مستعد ابتلا به بیماری‌های التهابی دردناک و بیماری‌های خودایمنی می‌کند. من از تارین خواستم هر روز ۵۰۰۰ واحد ویتامین D را همراه با صبحانه مصرف کند و تصمیم گرفتم ۲ ماه بعد دوباره برای او آزمایش خون تجویز کنم.

به تارین یک مکمل سلنیوم دادم. سلنیوم به کاهش التهاب و درد کمک می‌کند. زیرا به کبد شما در تولید گلوتاتیون کمک می‌کند. من متوجه شده‌ام که برای بیماران فیبرومیالژیا بسیار ارزشمند است. سلنیوم همچنین به مهار تولید آنتی‌بادی کمک می‌کند، بنابراین برای تمام بیماری‌های خودایمنی بسیار ارزشمند است.

تارین واقعاً به منیزیم و مکملی برای حمایت از غدد فوق‌کلیوی خود نیاز داشت. او خود را “پر استرس” توصیف می‌کرد و این واقعاً کیفیت زندگی او را کاهش می‌داد. خواب بی‌کیفیت باعث می‌شد او احساس خستگی زیاد کرده و به‌راحتی در طول‌روز تحت فشار قرار گیرد. به او پودر منیزیم برای کمک به خوابش و قرص آدرنال پلاس دادم تا کمتر استرس داشته باشد و کنترل بیشتری داشته باشد. من از او خواستم که کپسول‌های گلیسمیک را مصرف کند تا از هوس شدید قند که باعث میشد از یک رژیم‌غذایی سالم پیروی نکند، جلوگیری کند.

توصیه کردم؛ تارین به فیزیوتراپیست مراجعه کند تا مشکلات وضعیتی و هم ترازی و استحکام استخوان‌ها را بررسی کند. کار او شامل حمل تجهیزات سنگین زیادی بود و اغلب مسافت‌های طولانی را در حالی که بار سوار می‌شد به صورت کج راه می‌رفت. کشیدگی مزمن عضله، فیبرومیالژیا را بدتر می‌کرد، همچنین یک برنامه ورزشی و ماساژ منظم را برای او پیشنهاد کردم.

متوجه شده‌ام که آب سبزیجات خام، یک راه بسیار موثر برای کاهش التهاب و درد است. بنابراین از تارین خواستم هر روز یک لیوان بزرگ آب سبزیجات بنوشد و روی سبزیجات سبز مانند کلم‌پیچ، خیار، کدوسبز و کاهو تمرکز کند. آناناس و پاپایا حاوی آنزیم‌های ضدالتهابی هستند که برای فیبرومیالژیا عالی هستند، بنابراین از تارین خواستم مقداری از این دو میوه به آب‌ میوه‌هایش اضافه کند.

تارین ۳ ماه است که تحت‌نظر من است و پیشرفت قابل‌توجهی داشته است. درد فیبرومیالژیا درصد کاهش یافته و انرژی بسیار بیشتری دارد. استرس و اضطرابی که تارین تجربه می‌کند، بسیار کمتر شده است اما همچنان یک مشکل اساسی برای اوست. او تصمیم گرفته است دو شب در هفته به یک کلاس یوگا در نزدیکی خانه خود بپیوندد و من معتقدم که یوگا به کنترل استرس او بسیار کمک خواهد کرد.

اظهارات فوق توسط FDA یا سازمان موادغذایی و دارویی ایالات متحدهٔ آمریکا ارزیابی نشده‌اند و برای تشخیص، درمان یا درمان هیچ بیماری نیستند.