10 روشی که بیماران تیروئیدی می توانند بر خستگی مفرط خود غلبه کنند.

مانند بسیاری از افرادی که کم کاری تیروئید یا پرکاری تیروئید دارند، شما نیز ممکن است از احساس خستگی در این بیماری خسته شده باشید. حتی پس از درمان، خستگی یکی از شایع ترین شکایات افراد مبتلا به بیماری تیروئید است. با فرض اینکه از قبل برای این بیماری تیروئید تحت درمان هستید، علت اصلی خستگی شما ممکن است وضعیتی به نام خستگی آدرنال باشد. بیایید به ۱۰ روش برای مقابله با خستگی ناشی از مشکلات آدرنال مرتبط با تیروئید نگاه کنیم.

خستگی آدرنال چیست؟

غدد فوق کلیوی شما در بالای کلیه ها قرار دارند و به همراه غده تیروئید بخشی از سیستم غدد درون ریز شما هستند. غدد آدرنال هورمون های کلیدی از جمله کورتیزول ترشح می کنند که به بدن شما کمک می کند سطح گلوکز مورد نیاز برای انرژی را حفظ کند. یکی دیگر از هورمون های کلیدی، اپی نفرین است که به نام آدرنالین نیز شناخته می شود، هورمون «جنگ یا گریز». بدن اپی نفرین آزاد می کند – که ضربان قلب شما را افزایش می دهد و خون را به عضلات و مغز شما می فرستد – زمانی که در استرس یا خطر شدید قرار دارید.

مشکل غدد فوق کلیوی چیست؟

هنگامی که سطح کورتیزول به طور مزمن بالا باشد، ممکن است به یک بیماری خود ایمنی به نام سندرم کوشینگ مبتلا شوید. سطوح پایین مزمن کورتیزول با بیماری خودایمنی آدیسون مرتبط است. پزشکان یکپارچه بیماری دیگری را شناسایی کرده اند که با سطوح ناکافی کورتیزول – اما نه به طور مزمن پایین – مرتبط است، که به عنوان خستگی آدرنال یا نارسایی آدرنال شناخته می شود. وجود خستگی آدرنال هنوز در برخی محافل غدد درون ریز بحث برانگیز تلقی می شود.

چه چیزی باعث خستگی آدرنال می شود؟

پزشکان یکپارچه نظریه پردازی کرده اند که وقتی یک اختلال عملکرد غدد درون ریز از قبل موجود مانند کم کاری تیروئید دارید و همچنین در معرض استرس فیزیکی و/یا احساسی مزمن هستید، غدد آدرنال شما می‌توانند کمتر قادر به تولید کورتیزول کافی باشند و در نتیجه حالت مزمن خستگی آدرنال ایجاد شود. برخی از پزشکان به این وضعیت به عنوان هیپوآدرنی غیر آدیسون، هیپوآدرنی تحت بالینی، هیپوآدرنالیسم یا نوراستنی اشاره می کنند.

علائم خستگی آدرنال چیست؟

علاوه بر خستگی و فرسودگی، برخی از علائم خستگی آدرنال عبارتند از:

• احساس “خستگی مداوم”
• خستگی صبحگاهی، احساس خستگی پس از خواب کافی
• احساس ناتوانی در مقابله با استرس
• هوس خوردن غذاهای شیرین و شور
• مشکل در خوابیدن
• پر انرژی بودن در شب، بیدار شدن در نیمه شب
• تحمل کم و ریکاوری پس از ورزش
• مه مغزی، مشکل در تمرکز

چگونه خستگی آدرنال تشخیص داده می شود؟

به طور معمول، علاوه بر معاینه بالینی و سابقه علائم شما، پزشکان طب جایگزین یا سنتی یک آزمایش ۲۴ ساعته کورتیزول/DHEA  بزاق انجام می دهند. این آزمایش یک اندازه گیری DHEA (دهیدرواپی آندروسترون) را به همراه حداکثر شش سطح کورتیزول – معمولاً در صبح، ظهر، بعد از ظهر، زمان شام، زمان خواب و نیمه شب – برای ترسیم منحنی کورتیزول و شناسایی هرگونه عدم تعادل در سطوح کورتیزول انجام می دهد.

چگونه خستگی آدرنال درمان می شود؟

اگر خستگی آدرنال در شما تشخیص داده شد، اولین قدم این است که مطمئن شوید درمان تیروئید خود را شروه و بهینه کرده اید. اگر خستگی شما برطرف نشد، روش‌های سبک زندگی، تغذیه و درمانی دیگری وجود دارد که می‌تواند به تعادل عملکرد آدرنال و بهبود انرژی شما کمک کند.

1. به اندازه کافی بخوابید.

اگر احساس خستگی می کنید، دست خود را بالا ببرید. (اگر در شبانه روز حداقل هفت ساعت یا بیشتر می خوابید، دست خود را پایین بیاورید.) برای کسانی از شما که هنوز دستانشان بالا است: اگر هفت تا نه ساعت از خواب را دریافت نمی کنید، تیروئید یا غده فوق کلیوی خود را سرزنش نکنید. خوابی که کارشناسان – از جمله بنیاد ملی خواب – می گویند که بیشتر بزرگسالان به عملکرد خوب نیاز دارند. پس اولین قدم شما برای مبارزه با خستگی آدرنال این است که به تدریج زمان خواب شبانه خود را افزایش دهید تا زمانی که این کمبود را برطرف کنید.

2. از محرک ها دوری کنید.

محرک هایی مانند کافئین، نیکوتین و شکر ساده – و همچنین محرک های تجویزی مانند آمفتامین ها – ممکن است در کوتاه مدت انرژی را تقویت کنند، اما در طولانی مدت، ممکن است آدرنال ها را بیشتر خسته کنند و کار را برای آنها سخت تر کنند. بازیابی عملکرد کامل که متخصصان توصیه می کنند مصرف هر گونه مواد محرک را محدود کرده یا از آن اجتناب کنید.

3. مدیریت استرس را یاد بگیرید.

این مهم است که یاد بگیرید سطح استرس خود را مدیریت کنید. در حالی که برخی از استرس ها اجتناب ناپذیر است، می توانید تغییراتی در سبک زندگی ایجاد کنید، مانند:

• اجتناب از اخبار و رسانه های استرس زا
• محدود کردن قرار گرفتن در معرض استرس بالا و افراد سمی
• تغییر شغل پر استرس یا ترک شغل شیفت شب
• اجتناب از انجام چند کار

یک درمانگر یا مربی زندگی ممکن است بتواند به شما در ایجاد یک رویکرد موثر برای مدیریت استرس، از جمله یک تمرین فعال کاهش استرس کمک کند.

4. کاهش استرس فعال را تمرین کنید.

اکثر پزشکانی که خستگی آدرنال را تایید می‌کنند و آن را درمان می‌کنند، توصیه می‌کنند که استرس خود را با استفاده از یک تمرین کاهش استرس فعال که پاسخ آرامش را ایجاد می‌کند، مدیریت کنید، همانطور که توسط هربرت بنسون، M.D تعریف شده است. کمک به تعادل هورمون های استرس، شامل:

• تنفس: وقتی عمیق و درست نفس می‌کشید، سطح اکسیژن خونتان را افزایش می‌دهید که می‌تواند انرژی را بهبود بخشد. تنفس پرانایاما یوگا یا تنفس دگرگونی را در نظر بگیرید.
• مدیتیشن/مدیتیشن هدایت شده
• حرکات ملایم مانند یوگا، چی گونگ یا تای چی
• صنایع دستی و کار دستی، مانند سوزن دوزی، باغبانی یا رنگ آمیزی، یا نان سازی

5. آدرنال خود را با تغذیه خوب حمایت کنید.

غذاهای فرآوری شده و شیرین، غذاهای پر از آفت کش ها و هورمون ها، و غذاهای آلوده به فلزات سنگین همگی عوامل استرس زا در رژیم غذایی هستند. کارشناسان توصیه می‌کنند که برای سلامت غدد فوق کلیوی، باید این عوامل استرس‌زای غذایی را تا حد امکان محدود یا حذف کنید و بر گوشت، مرغ، غذاهای دریایی ارگانیک، بدون هورمون، عاری از آفت‌کش‌ها تاکید کنید و به طور ایده‌آل به‌عنوان غذاهای کامل و نه فرآوری‌شده تولید کنید.

6. آدرنال خود را با مکمل ها حمایت کنید.

تحت هدایت یک پزشک آگاه، مکمل ها ممکن است به متعادل کردن سطح کورتیزول شما برای رفع خستگی آدرنال کمک کنند. این شامل:

• مکمل های تطبیقی مانند داروی آیورودا آشواگاندا • ویتامین C • پرگننولون، پیش ساز DHEA • DHEA • ویتامین های B، از جمله B-12 و B-1/تیامین • آهن • D-ریبوز • شیرین بیان

7. حرکت و ورزش کنید.

وقتی خسته هستید، ورزش به عنوان یک راه حل به ذهن شما نمی رسد. تحقیقات نشان می دهد که ورزش منظم و کم شدت، خون شما را اکسیژن می دهد، عملکرد قلب و ریه را بهبود می بخشد و می تواند خستگی شما را تا ۶۵ درصد کاهش دهد و انرژی شما را تا ۲۰ درصد افزایش دهد. تا زمانی که آدرنال‌های شما به تعادل برسند، ورزش‌های با شدت بالا و استقامتی خسته‌کننده آدرنال را محدود کنید، که می‌تواند غدد آدرنال شما را بیشتر تحت فشار قرار دهد.

8. هیدراته بمانید.

حتی کم آبی خفیف با افزایش خستگی همراه است. دریافت آب کافی – معروف به آبرسانی مجدد – می تواند این اثرات را معکوس کند و به بهبود سطح انرژی شما کمک کند. «هشت لیوان آب در روز» قدیمی محل خوبی برای شروع است. برخی از کارشناسان به ازای هر پوند وزن بدن، ۱ اونس آب را پیشنهاد می کنند. حداقل به اندازه کافی بنوشید تا ادرار شما زرد کم رنگ یا بی رنگ شود.

9. مکمل های غدد فوق کلیوی را امتحان کنید.

برای خستگی شدید آدرنال که به مکمل ها و تغییرات سبک زندگی پاسخ نمی دهد، به نظر می رسد برخی از بیماران از مکمل های غدد فوق کلیوی سود می برند. این مکمل‌ها، که می‌توانند به حمایت از سطوح پایین کورتیزول کمک کنند، شامل مواد غده‌ای واقعی از حیوانات هستند. توجه: اکثر پزشکان مصرف غدد را توصیه نمی کنند، مگر اینکه توسط یک متخصص راهنمایی شود.

10. هیدروکورتیزون تجویزی مصرف کنید.

اگر خستگی آدرنال شما ناتوان کننده است و سطح کورتیزول به طور قابل توجهی پایین است، برخی از پزشکان یک دوره کوتاه تجویزی هیدروکورتیزون را همراه با برنامه ای از تغییرات سبک زندگی و تغذیه و مکمل توصیه می کنند. تئوری این است که این به غدد فوق کلیوی شما یک استراحت کوتاه مدت می دهد و به آنها فرصت می دهد تا بهبود یابند و به عملکرد کامل بازگردند.